Էնեագրամա so8՝ ում է պատկանում ուժը

Դաշտի ցանկապատի մոտ, որտեղ մարզվում է մանկական թիմը, ծնողները կանգնում են միասին՝ անձրևին էլ, ցրտին էլ, իսկ ակումբի տնօրենը խաղին նայում է ապակեպատ խցիկից։ so8-ի համար «մերոնք» հենց նրանք են, ում փոխարեն որոշում է տնօրենը։ Ութերորդին ամենից շատ մտահոգում է օտար ձեռքը, որ կարող է իջնել իր կամ յուրայիններից մեկի վրա։ Սոցիալական բնազդը դրա դեմ բոլորին հավաքում է. մենակին ծնկի բերելը հեշտ է, բոլորին՝ ոչ։

Հետո ակումբը սկսում է վճարի շուրջ բանակցել ամեն ընտանիքի հետ առանձին. մեկին՝ զեղչ, մյուսին՝ ապառիկ։ Ցանկապատի մոտ գումարների մասին այլևս չեն խոսում. ամեն մեկը կասկածում է, որ ուրիշին ավելի լավ պայման են տվել։ so8-ը գիտի, որ այդ լռությունն ավելի վտանգավոր է, քան վեճը. դրանով է ամեն ընտանիք մենակ հայտնվում տնօրենի սեղանի դիմաց։ Նույն երեկոյան so8-ը զանգում է բոլորին. վաղը տնօրենի մոտ մտնելու են միասին։

Ամբողջ օրը սնունդ առաքելուց հետո so8-ը տուն գնալու փոխարեն գնում է համալսարան, որտեղ գիտական խորհուրդը քննարկում է ուսման վարձի բարձրացումը։ Դահլիճը լեփ-լեցուն է, և նա ամբողջ նիստը լուռ կանգնած է պատի մոտ. խոսողներ կլինեն առանց իրեն։ Ռեկտորի տեսած թվի մեջ նա էլ է մեկ հոգի։ Ուժերը հատնում են, իսկ so8-ն իր ապահովագրությունը քնից չի սպասում. այն կանգնած է այստեղ՝ յուրայինների կողքին։

Ութերորդի մոլուցքն ավելին է պահանջում, և սոցիալական բնազդն այդ ավելին գրանցում է ոչ թե իր, այլ «մեր» անունով։ Ախորժակը նույնն է, պարզապես սեղանն է մեծացել։ Շուկայի վաճառողներին հաջողվել է կասեցնել շուկան քանդելու որոշումը, և so8-ն իր հաշվին սեղան է գցում շարքերի միջև՝ ամբողջ շուկայի համար։ Չափն ութերորդ տիպին վայել է, սեղանը՝ բոլորինը։

so8-ի «համերաշխության» մեջ բոլորը նույն հասակն ունեն, և ուրիշի հրամանով ապրած այս մարդը մյուսներից խիստ է հետևում, որ ոչ ոք, նաև ինքը, ոտքի մատների վրա չկանգնի։ Հավասարությունն ավարտվում է այնտեղ, ուր սկսվում է վտանգը։ Վտանգից so8-ն իր բաժնից ավելին է վերցնում. երբ վաճառողները տանիքի նորոգման համար ընդհանուր վարկ են վերցնում, բանկի թղթերում երաշխավորը նա է, և պարտքի դեպքում բանկը նախ նրա դուռը կթակի։

Յուրայիններից ավել վերցնողն ինքն է դառնում այն տերը, ումից նրանց պաշտպանում են, և so8-ի սոցիալական բնազդը մոլուցքի ձեռքը ետ է պահում մեծ կտորից։ Նրան հանգստացնելու համար շուկայի տերն առաջարկում է լավագույն տեղը՝ հենց մուտքի մոտ։ so8-ը մերժում է, և մուտքի տեղերը բոլորին են հասնում հերթով, իրենը՝ ամենանոր վաճառողից ոչ շուտ։ Հետո մտնում է տիրոջ մոտ հետևի շարքերի վարձի հարցով։ Այստեղ տերն է ստանում մոլուցքի այն ամբողջ բաժինը, որից so8-ը հրաժարվել էր։