გულის ცენტრი: სირცხვილი, რომელიც არ აწითლებს

სამივეს ფოკუსში სახეა. როგორად მხედავენ, რა ვღირვარ სხვის თვალში და ის ვარ თუ არა, ვინც მინდა ვიყო. სამყაროს ისინი გრძნობით ხვდებიან: ფაქტსა და გეგმაზე ადრე მოდის აწყობა განწყობაზე, საკუთარსა და სხვისაზე, და იმაზე, როგორ გამოიყურება ეს. აქედან კავშირი წარსულთან: სახე იმისგან იკრიბება, რაც უკვე ნანახი და შეფასებულია.

საერთო ემოცია სირცხვილია, და მასთან ნაგულისხმევად ვერგამკლავება არ ნიშნავს ხშირ შერცხვენას. სირცხვილი აქ საკუთარი ღირებულების კითხვაა, რომელიც არასდროს იხურება საბოლოოდ, და სამივე მას თავისებურად ხურავს. ერთი გრძნობას ჭარბად გარეთ უშვებს და ღირებულებას საჭიროობისგან აკეთებს. მეორე გრძნობას თიშავს და მის ადგილას შედეგს დებს. მესამე გრძნობას შიგნით იკავებს და ღირებულებას განსაკუთრებულობისგან აკეთებს. სირცხვილს როგორც მოსულ და წასულ გრძნობას არც ერთი არ ხვდება. ზოგი სკოლა გულის ემოციას სევდას უწოდებს; აქ სიტყვა სირცხვილია.

შიგნიდან გული იმით განსხვავდება, რომ საკუთარი თავის კითხვა გამოხმაურებით წყდება და არა საზღვრით და არა გაგებით. სხეულის ცენტრმა იცის, სად დგას, და სახეზე არ ზრუნავს; გულის ცენტრი თავის ღირებულებაში დარწმუნებული არ არის, სანამ არ დაუდასტურებენ. გონების ცენტრი საყრდენს იმაში ეძებს, რისი განჭვრეტაც შეიძლება; გულის ცენტრი იმაში, რომ დაინახეს.

სამის გამყოფი ღერძი ერთია: საით მიდის გრძნობა. ტემპერამენტი, კომუნიკაბელურობა და ის, რამდენი ემოცია ჩანს გარედან, აქ არაფერს წყვეტს: თავშეკავებული ორიანი და ექსპანსიური ოთხიანი ისევე ხშირია, როგორც პირიქით. ორიანთან გრძნობა გარეთ მიდის, სხვებისკენ. ოთხიანთან შიგნით, საკუთარი თავისკენ. სამიანთან არსად: ის იმაზე ადრე ითიშება, ვიდრე მიმართულებას აირჩევდა, და მის ადგილს საქმე იკავებს. დანარჩენი მოჩვენებითი განსხვავებები ამის შედეგია.

თითო კითხვა თითო წყვილს. ორიანი თუ სამიანი: როცა გაქებენ, თქვენთვის უფრო მნიშვნელოვანია, რომ გიყვარხართ, თუ რომ გაღიარეს? პირველი გარეთ წასული გრძნობაა, მეორე შედეგი გრძნობის ნაცვლად. სამიანი თუ ოთხიანი: როცა ცუდად ხართ, სამუშაოში მიდიხართ თუ თავად ამ განცდაში? სამიანი სამუშაოში, ოთხიანი განცდაში. ოთხიანი თუ ორიანი: მძიმე წუთს ელოდებით, რომ გაგიგებენ, თუ თვითონ მიდიხართ დასახმარებლად? ოთხიანი ელოდება, რომ დაინახონ, ორიანი პირველი მიდის.

ხშირი აღრევა სამიანს ეხება: მას სხეულის ან გონების ტიპად იღებენ, რადგან გამორთული გრძნობა გარედან საქმიანობასა და გათვლას ჰგავს. სხვაობა ისაა, რომ სხეულის ტიპი იმიტომ მოძრაობს, რომ საზღვარს შეეხნენ, გონების ტიპი კი იმიტომ ითვლის, რომ საყრდენს ეძებს; სამიანი იმისთვის მოქმედებს, რომ შედეგმა ღირებულება დაადასტუროს. მოაშორეთ მაყურებელი, და რვიანი გააგრძელებს, ხუთიანი გააგრძელებს, სამიანს კი გაუჭირდება გაგება, რისთვის.