Enneagram 2w3. Typ 2 ze skrzydłem 3

Żadnego zagubienia: pokój zostaje przeskanowany, i po pół godzinie 2w3 zna wszystkich, z kim warto się było poznać.

Wybierane jest drugie, i nie z czystej próżności: publiczna pomoc u 2w3 obiektywnie wychodzi lepiej. Przy widzach idzie Ci hojniej, sprytniej i cieplej, jak aktorowi przy pełnej sali.

Słuchasz, zgadzasz się, chwalisz razem ze wszystkimi, i niemal bez pauzy przypominasz na głos podobny przypadek z własnej praktyki.

Goście się rozeszli, naczynia sprzątnięte, i nadchodzi najuczciwsza godzina tego przechyłu.

Zacząć wypada od skali, bo tu należy się sprawiedliwość. 2w3 to dwójka, której troska sięga najdalej: kontakty, urok i dar organizowania zamieniają prywatną pomoc w działający układ. To człowiek most, przez który znajdują się lekarze, prace i mieszkania, i dziesiątki ludzi jest urządzonych w życiu jej rękami. Taki rozmach nie jest dostępny żadnej innej dwójce.

Jawna cena wychodzi wtedy, gdy odzewu nie ma. Pomoc, o której nikt się nie dowiedział, zostaje u 2w3 niedokończona, i przychodzi zniechęcenie, którego sama nie umie sobie wytłumaczyć, bo przecież pomogła i przecież nie o podziękowanie chodziło.

2w3 to jaki typ w MBTI?

MBTI i enneagram tną człowieka wzdłuż innych linii. W MBTI nie istnieje oś, na której leży różnica między dwoma skrzydłami. Skrzydło dwójki zmienia to, czym pomoc się uzasadnia: u 2w3 odzewem, u 2w1 powinnością. Dlatego w jego siatce oba skrzydła lądują blisko siebie, a zachowania i tak zostają różne. Gdzie oba modele się pokrywają, a gdzie nie, opisujemy na osobnej stronie.

Kto ze znanych osób ma 2w3?

Nie wypisujemy ich. Przypisać typ komuś, kogo nie możesz o nic zapytać, to zgadywanie z wizerunku, a wizerunek jest budowany specjalnie. Takie listy czyta się jak fakty, sprawdzić ich nie da się nikomu, a błąd zostaje w sieci na lata. Przy tym skrzydle pułapka jest jeszcze większa niż zwykle: publiczny wizerunek jest dokładnie tym, co ten przechył potrafi zbudować, więc lista mówiłaby o umiejętności, a nie o typie. Zamiast listy znajdziesz tu cztery sytuacje, w których skrzydło widać z zewnątrz.

Dlaczego pochwała działa na mnie mocniej niż prośba?

Bo przy tym przechyle odzew nie jest nagrodą doklejaną na końcu, tylko częścią samego czucia. Prośba mówi, czego komuś brakuje; pochwała mówi, że więź jest i działa. Sprawdzić da się tak: przypomnij sobie przysługę, o której nikt się nie dowiedział. Jeśli zostawiła niedosyt, choć sprawa została załatwiona, to właśnie ten mechanizm.