Էնեագրամա sp4՝ ինչ գին ունի տոկունությունը

Պատուհանագոգին երկու բույս կա. խոլորձը, որ գործընկերներն են նվիրել, և կիտրոնենին, որ sp4-ն աճեցրել է կորիզից։ Խոլորձը ջուր է ստանում, երբ պատահի, կիտրոնենու տերևները sp4-ը սրբում է մեկիկ-մեկիկ։ Չորրորդ տիպի ինքնապահպանման բնազդը հսկում է այն, ինչի վրա սեփական աշխատանքի հետքն է։ Պատրաստի իրը կարող էր ցանկացածինը լինել, և sp4-ը դրանում իրենից ոչինչ չի տեսնում, մինչդեռ ջանքը թողնում է տիրոջ ձեռագիրը։

Տորթերը, որ sp4-ը թխում է տանը, վաճառվում են առցանց, և խանութի էջը վարում է դպրոցական ընկերուհին։ Մի օր նա ասում է, որ աշնանից նոր աշխատանքի է անցնում, և էջի համար ժամանակ չի ունենա։ Պատվերները դեռ գալիս են, բայց sp4-ը նույն օրը պատուհանի լույսի տակ լուսանկարում է տորթը նորից ու նորից, մինչև կադրը նմանվի ընկերուհունին։ Անհանգստացնում է մի բան. իր հացն ուրիշի ձեռքում է, և այդ ձեռքերը շուտով զբաղված կլինեն։

Ավտոբուսը, որով sp4-ը գնում էր աշխատանքի, հիմա կես քաղաքն է շրջանցում, իսկ տաքսու փող ամեն օր չկա։ sp4-ը հայտարարությունների կայքից գնում է հին հեծանիվի շրջանակ, առանձին՝ անիվներ ու շղթա, և կիրակին միջանցքում հավաքում է դրանք։ Երբ միջոցները քիչ են, sp4-ը դրանք ծախսում է այն բանի վրա, ինչը կարող է ինքն անել։ Հեծանիվը ճռռում է Բաղրամյանի վերելքին, և sp4-ը գիտի այդ ճռռոցի ամեն պտուտակը։

sp4-ի եղբոր մեջքը երբեք չի հիշեցնում իր մասին, թեկուզ նա շաբաթներով քիչ քնի. այդպիսին է բաժին հասել նույն ծնողներից։ sp4-ի օրը սկսվում է մահճակալի կողքին փռված մարզագորգից։ Ձրի տրվածը տեսնելիս ինքնապահպանման չորրորդի նախանձը մի հարց է տալիս՝ հենարանի մասին. ո՞ւմ մարմինն է ինքնին ամուր, և ումը պետք է ամեն առավոտ կարգի բերել։ Նախանձն այստեղ ոչ թե տխրություն է, այլ րոպեների հաշիվ մարզագորգի վրա։

sp4-ի մեջքն ամուր է այնքան, որքան նա աշխատում է դրա վրա. բավական է մեկ շաբաթ բաց թողնել վարժությունները, և մեջքը վերադառնում է նախկին վիճակին, մինչդեռ եղբոր մեջքը նրանից ոչինչ չի պահանջում։ Այն, ինչ բնությունը չի տվել, sp4-ը պահում է իր ձեռքով, և նրա «տոկունությունն» այդ անժամկետ հոգսն է։

Ուրիշի կարեկցանքը պահեստ չի դրվում, և ինքնապահպանումը դրա վրա հույս չի դնում։ Նախանձի ամենաթանկ ցանկությունը՝ որ տարբերությունը տեսնեն և անարդար անվանեն, մնում է անհասցե։ Շաբաթ առավոտյան, երբ եղբայրը դեռ քնած է, sp4-ը լողավազանում է՝ նույն լողուղում, մի ծայրից մյուսը։ Այն, ինչ եղբորը տրվել է ծնվելիս, sp4-ը վաստակում է մաս-մաս՝ ամեն գնալ-գալով մեկ մասը։ Նախանձը բառեր չունի, ունի միայն լոգարանում կախված լողազգեստ, որ չի հասցնում չորանալ։