ენეაგრამა so8: როცა ძალა საერთოა

ქუთაისის „ტორპედოს“ გულშემატკივრებს ისეთი დიდი დროშა აქვთ, რომ მარტო ვერავინ ასწევს. so8-ისთვის „ჩვენ“ ისინი არიან, ვინც მას ერთად სწევს, იმის პირისპირ, ვინც ყველას მაგივრად წყვეტს, კლუბი იქნება ეს თუ სტადიონის დაცვა. რვიანი ერთს დარაჯობს: არც მას და არც მისიანებს სხვისი ხელი არ დაედოს. სოციალური ინსტინქტი ამას ერთობით პასუხობს: დროშას ბევრი ხელი რომ უჭირავს, ვერავინ გამოგლეჯს.

ახალ სეზონზე კლუბმა ბილეთები მიმაგრებული ადგილებით გაყიდა: ძველი სექტორი მთელ სტადიონზე მიმოიფანტა. პირველ მატჩზე დროშა არავის ამოუტანია, ყველა თავისთვის ზის და ტელეფონს ჩაჰყურებს. ჯერ არავინ ჩივის, so8 კი უკვე გრძნობს: თავისიანები ცალ-ცალკე რჩებიან, თითოეული მარტო იმის წინაშე, ვინც ადგილებს ანაწილებს. მეორე დღიდან so8 ბილეთებს უცნობებთან ცვლის, სანამ ძველი სექტორი ისევ გვერდიგვერდ არ დაჯდება.

სამუშაოებს შორის so8-ს კვირაში ერთადერთი თავისუფალი საათი რჩება. მას უბნის საპარიკმახეროში ატარებს, თუმცა თმის შეჭრა არც სჭირდება. ფანჯრის ქვეშ, გრძელ სკამზე, ყოველთვის სხედან ისინი, ვინც უბანს იცნობს: ვინ ეძებს ხელოსანს, ვის დაუკარგავს სამსახური, ვის სჭირდება ხელი მაცივრის ასატანად. so8 ცოტას ლაპარაკობს და უსმენს. როცა თვითონ დარჩება უსამსახუროდ, ახალ სამუშაოზე პირველად ამ სკამიდან გაიგებს.

ჟინი სოციალურ რვიანშიც „მეტს“ ითხოვს, ოღონდ so8-ისთვის კი არა, მისი ხალხისთვის. დაბადების დღეზე so8 პიცერიაში პატარა მაგიდას ჯავშნის. საღამოსთვის პატრონი მაგიდებს ერთმანეთს უდგამს: so8-მა გზად ყველას დაუძახა, სამრეცხაოს ბიჭებს, ჯარიდან დაბრუნებულ მეზობლის ბიჭს. ანგარიშს თვითონ იხდის. დილით თანხა კი არა, მეზობელი კაფედან ნათხოვარი სკამები ახსოვს.

so8-ის სოლიდარობას ერთი წესი აქვს: თავისიანებში არავინ დგას მაღლა. რვიანს საკუთარ ტყავზე გამოუცდია, როგორია, როცა თავზე ადგანან, ამიტომ აქ დათმობა არ იცის. თანაბარი წილი მხოლოდ სიხარულზე ვრცელდება. რისკს so8 თავის წილზე მეტს იღებს: ახალ ნაგავსაყრელზე გადაღებულ სიუჟეტში მეზობლების სახეები გაბუნდოვნებულია, მისი კი ღიად ჩანს, ტიტრში სახელითა და გვარით. მერიაში მას ყველაზე ადრე იცნობენ.

ჟინი მეტს მოითხოვდა, მაგრამ ზედმეტით so8 თავისიანებზე მაღლა დადგებოდა და თავისსავე წესს დაარღვევდა. ამიტომ ჟინი გარეთ ტრიალდება და მთელი ძალით ეცემა მას, ვინც თავისიანებს ავიწროებს. კერძო საერთო საცხოვრებელი so8-მა იპოვა და ფასიც დააკლებინა, ოთახებს კი სტუდენტები წილისყრით ანაწილებენ: so8-ს კიბესთან ყველაზე პატარა ერგება. იმავე კვირას მეპატრონე ქირას უწევს. so8 სამზარეულოდანვე ურეკავს, ყველას გასაგონად, და ისე ელაპარაკება, როგორც თავისთვის არასდროს ილაპარაკებდა.