ენეაგრამა sp8: გადარჩენა სავსე სუფრით

sp8 ქმრის ოჯახის სამსართულიან სახლში ცხოვრობს. ქვემოთ, დიდ სამზარეულოში, დედამთილი ყველას აჭმევს და თეფშზე რა დევს, თვითონ წყვეტს. ამ თბილ ნებაზე ყოფნა sp8-ს იმდენად აშინებს, რომ თავის სართულზე საკუთარი ფულით ნაყიდი ქურა და მაცივარი უდგას. ვახშამს ხშირად იქ აკეთებს, მაშინაც კი, როცა ქვემოთ სუფრა უკვე გაშლილია.

ქმარი მაზლის ფირმაში მუშაობს და ერთ თვეს მაზლი ხელფასს სამი დღით აგვიანებს. ფული მოვა, ეს სახლში ყველამ იცის. სამი დღე კი sp8-ის ოჯახის ვახშამი სხვის ნებაზეა. sp8 მაზლს ურეკავს და ორ სიტყვას ამბობს: „ხვალ დილით“. მაზლი ხელფასს მეორე დილით გადმორიცხავს. თვის ბოლომდე sp8 მას მხოლოდ თავს უკრავს.

ზამთარი ცუდი გამოდგა და ოჯახს ფული ძლივს ჰყოფნის. ქუჩის მაღაზიაში ნახევარი უბანი ნისიად ყიდულობს და დახლზე გამყიდველის სქელი რვეული დევს. „ჩაგიწერ, მერე მომიტან“, ეუბნება ის sp8-ს. რვეულში ჩაწერილს გამყიდველი ყოველ შესვლაზე სხვა თვალით უყურებს. sp8 პურსა და ზეთს დახლზე ტოვებს. მეორე დილით პირველი ხელფასით ნაყიდ ოქროს ჯაჭვს ყიდის: მყიდველი მას სასწორზე დებს, sp8 კი ეკრანს უყურებს, სანამ ციფრები არ გაჩერდება. საღამოს პურსა და ზეთს ნაღდი ფულით ყიდულობს.

sp8 ერთსა და იმავე ქურთუკს წლიდან წლამდე ატარებს: ჟინი ქურთუკისთვის არაფერს იმეტებს, მისი „მეტი“ კილოგრამებით ითვლება. შაბათობით დეზერტირების ბაზრიდან ბორბლებიან ჩანთას მოათრევს, ისე დატენილს, რომ ბორბლები კიბეზე ჭრიალებს. მეზობლის ბიჭი მოსახმარებლად გამორბის, sp8 ჩანთას არ აძლევს და თავის სართულამდე თავად აათრევს. კვირის ბოლოსთვის ყველაფერი შეჭმულია.

მანქანის გამოცვლისას ქმარს ახალი კროსოვერი უნდოდა, კომპიუტერით, რომელსაც მხოლოდ დილერი ჩაუხედავს. sp8-მა ძველი დელიკა არჩია: ჟინს ისეთი მანქანა სჭირდება, რომლის ყოველ ჭანჭიკს sp8 თვითონ მისწვდება. ნებისმიერ ნაწილს ელიავაზე იშოვის და ნებისმიერ გაფუჭებას თავად გაასწორებს, თუნდაც გომბორის უღელტეხილზე. ქმარს უთხრა: „ის მანქანა გზაზე დაგტოვებს, ეს კი გადაგარჩენს“.

სამსახურთან ახლოს სახინკლეა. შუადღისას sp8 იქ მარტო შედის და ათ ხინკალს უკვეთავს. ცხელს ჭამს, ხელით, წვენის წვეთსაც არ ღვრის, კუდებს კი თეფშის კიდეზე მწკრივად აწყობს. ათს რომ მორჩება, კიდევ ხუთს უკვეთავს: ჟინი ნახევარ გზაზე არ ჩერდება. ბოლოს კუდების მწკრივი თეფშის კიდეზე აღარ ეტევა და მეორე რიგი იწყება.