Hoofdcentrum: over angst, niet over intelligentie

Wat de drie in de gaten houden is houvast. Waarop valt te bouwen, en hoe raak je niet zonder richting als het misloopt. Een hoofdtype treedt de wereld met de gedachte tegemoet: nog voor er een lichamelijk gevoel of een emotie is, loopt de rekensom al wat er kan gebeuren en wat er dan te doen staat. Vandaar de band met de toekomst: de drie leven een stap vooruit en dekken af wat er nog niet is.

De gedeelde emotie is angst, en er niet mee overweg kunnen wil niet zeggen vaak bang zijn. Angst is hier het ontbreken van innerlijk houvast, het besef dat er in jezelf geen garantie zit en dat die ergens gehaald moet worden, en elk van de drie haalt haar anders. De een houdt de angst in en schroeft zijn behoeften terug om minder van de wereld af te hangen. De ander draagt haar in het zicht en zoekt houvast buiten zichzelf. De derde overstemt haar met bezigheid en rent vooruit. Angst als een gevoel dat opkomt en weer wegtrekt, kent geen van de drie.

Van binnenuit beslist dit centrum de vraag wie ik ben via begrip, niet via de grens en niet via weerklank. Het buikcentrum weet waar het staat en draagt zijn houvast in het lichaam; het hoofdcentrum vertrouwt dat pas als het is doorgerekend. Het hartcentrum zoekt bevestiging in andermans ogen; het hoofdcentrum zoekt haar in een wereld die zich laat voorspellen.

Uit elkaar houden lukt alleen langs één as: waar de angst heen wijst. Niet langs het temperament en niet langs hoe zeker iemand overkomt: een stille zeven en een spraakzame vijf zijn even gewoon als het omgekeerde. Bij de vijf wijst de angst naar binnen en wordt ze in bedwang gehouden door teruggeschroefde behoeften. Bij de zes naar buiten, naar het zoeken van houvast bij mensen en regels. Bij de zeven vooruit, naar de vlucht in mogelijkheden. Wat verder op een verschil lijkt, hangt daaraan vast.

Voor elk paar één vraag. Vijf of zes: als je bang bent, trek je je dan terug om het zelf uit te zoeken, of ga je naar mensen toe om het te vragen? Het eerste is angst naar binnen, het tweede naar buiten. Zes of zeven: als een plan mislukt, zoek je dan waar nog meer onheil kan schuilen, of zie je meteen wat er in de plaats kan komen? De zes zoekt het onheil, de zeven de volgende kans. Zeven of vijf: ontwijk je het vervelende door naar iets nieuws over te stappen, of door opzij te stappen en toe te kijken? De zeven stapt over, de vijf stapt opzij.

De gebruikelijke verwisseling betreft de zes: hij wordt voor een harttype gehouden, meestal een twee, omdat angst in het zicht steun bij mensen zoekt, en dat lijkt van buitenaf op de behoefte om geliefd te zijn. Het verschil: een twee wil geliefd zijn, een zes wil gesteund en goedgekeurd worden; de een zoekt weerklank, de ander houvast. Neem het risico weg, en de twee blijft in de buurt om de band, terwijl de zes tot rust komt en afstand neemt.