Enneagram sx4: rywal przy własnym stole

O wpół do szóstej u sx4 na stole stoją dwa kubki, choć na zmianę idzie tylko on. Karolina wstaje razem z nim, siada w piżamie po drugiej stronie stołu i przez kwadrans na niego patrzy. Po tym, jak smaruje chleb, wie, że noc była zła, zanim on cokolwiek powie. Na hali jest jednym z dwustu; jego instynkt seksualny czepia się tej jednej pary oczu, która go odróżnia. Kiedy wychodzi, Karolina myje oba kubki i wraca spać.

Od kiedy Karolina została kierowniczką apteki, o wpół do szóstej siedzi już z laptopem i odpisuje hurtowniom. „Mów, słucham”, rzuca, i dalej stuka w klawiaturę. Następnego ranka sx4 nie nastawia drugiej kawy, ubiera się po ciemku i wychodzi dwadzieścia minut wcześniej. Karolina dogania go na klatce schodowej, w kapciach i z kubkiem, i pierwszy raz od tygodnia patrzy na niego, a nie w ekran.

W miesiącu, w którym rata kredytu skacze o tysiąc złotych i sx4 bierze dodatkowe nocki, najrzadszy jest u niego sen. Po nocnej zmianie nie kładzie się jednak, tylko jedzie pod aptekę, gdzie Karolina kończy o trzeciej, i czeka w samochodzie. Dwadzieścia minut drogi do przedszkola należy do nich dwojga: ona opowiada, on słucha, radio milczy. Potem śpi trzy godziny i wstaje na kolejną noc.

sx4 wraca z nocki, a Zosia nie podnosi głowy znad puzzli, które układa z mamą. Zazdrość sx4 ma jedną rywalkę, żonę: Karolinie spojrzenie córki przysługuje z urzędu, jemu trzeba je wywalczyć. W wolną sobotę zazdrość wyciąga go z łóżka przed szóstą: buduje w salonie bazę z koców, z latarką i mapą skarbów na kartonie po pizzy. Zosia budzi się, mija bazę bez spojrzenia i wskakuje do łóżka mamy.

W przedszkolu dzieci rysują „Moją rodzinę”. Na rysunku Zosi mama jest wysoka jak drzwi, a tata sięga jej do ramienia. Wieczorem sx4 zdejmuje kartkę z lodówki i przykłada do niej linijkę: mama czternaście centymetrów, on dziewięć. Rano rysunek wisi na swoim miejscu, a przy śniadaniu tata pyta, niby od niechcenia, czy nie jest przypadkiem wyższy od mamy. Rywalizacja nie odpuszcza nawet kredkom.

W czerwcu sx4 bierze urlop na żądanie i jedzie z Zosią sam do Energylandii: bilety, paliwo i obiad pochłaniają prawie całą wypłatę za nadgodziny. Przez cały dzień kolejki, wata cukrowa i zdjęcia z każdej karuzeli, co godzinę wysyłane Karolinie. W drodze powrotnej, gdzieś za Krakowem, Zosia zasypia w foteliku i mówi przez sen: „Mamo, patrz”. Zazdrość słyszy z tego zdania tylko jedno słowo.