Enneagram so8: lakas na ayaw ng mas malaking hati

Sa terminal ng jeep sa dulo ng ruta, dalawampu’t tatlong tsuper ang nagsasalo sa iisang bangko habang hinihintay ang turno nila sa pila, at nasa kabilang kalsada ang opisina ng operator na nagtatakda ng boundary para sa lahat. Ito ang itinuturing ng so8 na kanya. Ayaw ng walo na may nagdidikta sa kanya, at sa bangkong iyon natuto ang so8 ng isang kuwenta: ang isang tsuper, napapatawag sa opisina; ang buong bangko, kailangang puntahan ng operator.

Nagsimulang kausapin ng operator ang mga tsuper nang isa-isa: sa isa, bawas na boundary basta huwag ipagsabi; sa iba, mas magandang oras ng biyahe. Tumigil ang kuwentuhan sa bangko tungkol sa kung magkano ang ibinabayad ng bawat isa. Kinabukasan, iniwan ng so8 na bukas sa gitna ng bangko ang kuwaderno ng boundary niya, kasama ang bawat halagang ibinayad niya ngayong buwan.

Labing-anim na oras sa manibela, at banig na lang ang hinihingi ng katawan. Pero may pulong sa barangay hall tungkol sa clearing operation sa bangketa ng terminal, kung saan nagtitinda ang mga nagpapakain sa pila. Hindi tindera ang so8. Umupo siya sa likod, tahimik, at si Aling Nena ang nagsalita. Suot niya ang kupas na dilaw na t-shirt ng asosasyon: isa pang dilaw sa hanay na nakikita mula sa entablado ng city hall. Kinabukasan, tanghali na siya nagising at naiwan ng unang biyahe.

Nang aprubahan ng LTFRB ang extension ng ruta, nagpa-boodle fight ang so8 sa terminal gamit ang sariling pera: dahon ng saging sa buong haba ng bangko, kanin, liempo at inihaw na isda para sa mga tsuper, sa mga tindera at sa barker. Hindi nawala ang uhaw sa sobra ng walo, na laging naghahanap ng marami at hanggang dulo. Lumaki lang ang mesa nito.

Ang pagkakaisa ng so8 ay ang parehong uhaw na nagbibilang na ngayon ng mga nasa likod niya, at may isang kondisyon: walang aangat sa iba. Kapag may tsuper na nagsimulang mag-utos na parang operator, siya ang unang pumipigil. Sa petisyon sa LTFRB, pangalan at plaka niya ang nasa itaas, at ang plakang iyon ang unang hahanapin ng operator.

Ang so8 ang tatlong buwang nakipagtalo para sa bagong ikot ng dispatch, at ngayon pantay na ang hatian ng mga biyahe sa rush hour: kasindami lang ng sa pinakabagong tsuper ang sa kanya. Aabot sana ang uhaw sa sobra sa pinakamalaking hati, pero ang tsuper na kumuha nang higit sa mga kasama ay nasa panig na ng operator, kaya naiipon ang uhaw na iyon hanggang may kumanti sa mga kasama niya. Nang linggo ring iyon, nalaman niyang kumukuha ng pang-kape sa mga bagong tsuper ang enforcer sa U-turn tuwing umaga. Kinabukasan nasa munisipyo na siya may dalang video, sa sumunod na araw nasa radyo, at hindi siya tumigil hanggang matanggal ang enforcer at pati ang hepe nito.