Takot ang nasa sentro ng isip, hindi ang talino

Iisa ang tinatanong ng tatlong type na ito bago ang lahat: ano ang masasandalan. Saan puwedeng kumapit, ano ang aasahan, at paano hindi maiwang walang gabay kapag sumablay. Isip ang unang sumasalubong sa mundo: bago ang katawan at bago ang damdamin, dumarating na ang pagbibilang kung ano ang puwedeng mangyari at ano ang gagawin doon. Hinaharap ang oras nila: isang hakbang sila sa unahan, at ang wala pa ang sinisiguro nila.

Takot ang damdaming iisa sa tatlo, at hindi ibig sabihin nito na duwag sila. Ang takot dito ay ang kawalan ng sandalan sa loob: walang garantiya sa sarili at kailangang kunin ito sa kung saan, at may sariling paraan ng pagkuha ang tatlo. Sa isa, kulang ang lumalabas dahil nakatago ang takot, at binabawasan niya ang pangangailangan para mas kaunti ang aasahan sa mundo. Sa isa, nasa harap ang takot at putol ang ugnay sa sandalang panloob, kaya sa labas hinahanap ang garantiya. Sa isa, sobra ang abala kaya nalulunod ang takot, at tumatakbo siya paunahan.

Mula sa loob, ang tanong na sino ako ay sinasagot dito ng pag-unawa, hindi ng hangganan at hindi ng tugon ng iba. Dala ng sentro ng katawan ang sandalan sa sarili; hindi sigurado ang sentro ng isip dito hangga’t hindi nabibilang. Patunay sa mata ng iba ang hanap ng sentro ng puso; patunay na mahuhulaan ang mundo ang hanap ng sentro ng isip.

Ang aksis ay kung saan nakaturo ang takot, at iyon lang. Hindi ugali at hindi kung gaano kakumpiyansa ang tao sa labas: may tahimik na pito at may madaldal na lima, at hindi sila mas bihira kaysa sa kabaligtaran. Sa lima, paloob ang takot, at hinahawakan ito sa pagbabawas ng pangangailangan. Sa anim, palabas, sa paghahanap ng masasandalan sa mga tao. Sa pito, paunahan, sa pagtakbo patungo sa mga posibilidad. Ang lahat ng iba pang mukhang pagkakaiba ay galing dito.

Isang tanong sa bawat pares. Lima o anim: kapag natatakot ka, umaatras ka ba sa sarili mo para intindihin, o lumalapit ka sa mga tao para magtanong? Ang una ay takot na paloob, ang pangalawa ay palabas. Anim o pito: kapag gumuho ang plano, hinahanap mo ba kung saan pa puwedeng may nakaabang na problema, o nakikita mo agad kung ano ang puwedeng ipalit? Problema ang hanap ng anim, susunod na posibilidad ang hanap ng pito. Pito o lima: iniiwasan mo ba ang hindi kaaya-aya sa paglipat sa bago, o sa pagtabi at pagmamasid? Lumilipat ang pito, tumatabi ang lima.

Ang pinakamalimit na pagkakamali ay tungkol sa anim: napagkakamalan siyang type ng puso, halos palaging dalawa, dahil ang takot na nasa harap ay humahanap ng suporta sa mga tao, at sa labas kamukha iyon ng pangangailangang mahalin. Ang pagkakaiba: kailangan ng dalawa na mahalin siya, kailangan ng anim na suportahan siya at sang-ayunan: tugon ang hanap ng una, sandalan ang hanap ng pangalawa. Alisin ang panganib, at mananatili ang dalawa para sa ugnayan, samantalang kakalma ang anim at lalayo.