Εννεάγραμμα τύπος 7. Ενθουσιώδης

Ο βασικός φόβος της Επτάδας είναι να βρεθεί πιασμένη σε έναν πόνο από τον οποίο δεν υπάρχει έξοδος. Όχι η ανία, όπως νομίζουν απ’ έξω: η ανία είναι σύμπτωμα. Το τρομακτικό είναι να κολλήσει εκεί όπου είναι άσχημα και να μην έχει πόρτα. Αυτός ο φόβος σχεδόν ποτέ δεν βιώνεται ως φόβος, επειδή η Επτάδα προλαβαίνει να βγει πριν εκείνος πάρει σχήμα, και γι’ αυτό πιστεύει ειλικρινά ότι απλώς της αρέσει το καινούριο.

Η βασική επιθυμία είναι να είναι ελεύθερη και γεμάτη. Όχι να νικήσει, όχι να αρέσει, αλλά να έχει αρκετή ζωή, και αρκετή εδώ σημαίνει πολλή και ποικίλη. Από εδώ βγαίνει μια παραξενιά που οι Επτάδες την ξέρουν για τον εαυτό τους: η χαρά τους είναι αληθινή και εύκολα προσβάσιμη, ενώ η ικανοποίηση σχεδόν δεν υπάρχει. Η χαρά έρχεται από το καινούριο και η ικανοποίηση από το τελειωμένο, και αυτοί είναι δύο διαφορετικοί μηχανισμοί.

Το πάθος της Επτάδας λέγεται λαιμαργία, και η λέξη μπερδεύει, επειδή δεν πρόκειται για φαγητό. Είναι απληστία για εμπειρία. Να πάρει ακόμη ένα, να δοκιμάσει τα πάντα, να μη χάσει τίποτα, και κυρίως να μην κλείσει καμία εκδοχή. Η Επτάδα σπάνια παρατρώει κατά γράμμα, παρατρώει όμως συστηματικά σε δυνατότητες: παίρνει περισσότερα απ’ όσα χωράνε σε μία εβδομάδα, και το κάνει όχι από ματαιοδοξία, αλλά επειδή η άρνηση νιώθεται σαν απώλεια.

Τι είναι η so7;

Η Επτάδα με κυρίαρχο το κοινωνικό ένστικτο, αυτή που είναι και ο αντίτυπος. Η όρεξή της για ζωή έχει γυρίσει ενάντια στον εαυτό της: ένας τέτοιος άνθρωπος αναβάλλει το δικό του για χάρη της ομάδας, παίρνει πάνω του το δυσάρεστο και το απολαμβάνει πραγματικά. Από τους τρεις υποτύπους της Επτάδας αυτός απέχει περισσότερο από τη γνώριμη περιγραφή, και εξαιτίας του οι Επτάδες καταλήγουν συχνότερα από όλους ότι το τεστ έπεσε έξω.

7w6 ή 7w8, ποια είναι η διαφορά;

Στο τι ισορροπεί την ταχύτητα. Στο 7w6 την ισορροπούν η προσκόλληση και το άγχος: αυτή η Επτάδα είναι πιο ζεστή, πιο σταθερή στις σχέσεις, κοιτάζει πιο συχνά πίσω της και ένα μέρος από τα σχέδια το ακυρώνει τίμια. Στο 7w8 δεν την ισορροπεί τίποτα: εκεί προστέθηκαν βάρος και ευθύτητα, το σχεδιασμένο πράγματι γίνεται, και φρένο βγαίνει συνήθως μια εξωτερική περίσταση. Το φτερό δεν το διαλέγει κανείς: υπάρχουν και τα δύο, διαφέρει μόνο το βάρος τους.

Ποια επαγγέλματα ταιριάζουν στην Επτάδα;

Λίστα με θέσεις ανά τύπο δεν υπάρχει εδώ. Για τις συνθήκες κάτι λέγεται: στην Επτάδα κοστίζει ακριβά η δουλειά όπου ο ίδιος κύκλος επαναλαμβάνεται χωρίς αλλαγή και όπου δεν επηρεάζει κανείς τη σύνθεση των εργασιών. Κοστίζει λίγο εκείνη όπου υπάρχει ποικιλία και το δικαίωμα να μαζεύει η ίδια το μέτωπό της. Τα μακρόχρονα έργα της είναι προσβάσιμα, αλλά χρειάζονται εξωτερικό πλαίσιο: το δικό της συνήθως δεν φτάνει.

Τα αφήνω όλα στη μέση. Σημαίνει ότι είμαι Επτάδα;

Όχι απαραίτητα. Στη μέση τα αφήνουν για διάφορους λόγους: η Εννιάδα επειδή δεν άρχισε στα σοβαρά, η Τετράδα επειδή το φτιαγμένο έπαψε να ταιριάζει με το σχέδιο. Το στοιχείο της Επτάδας εδώ είναι άλλο: το αφήνετε όχι από απογοήτευση, αλλά επειδή το επόμενο άνοιξε ήδη και είναι πιο φωτεινό. Ελέγχεται από το συναίσθημα: τη στιγμή που το αφήνετε δεν υπάρχει βάρος, υπάρχει ανέβασμα.

Είναι αλήθεια ότι η Επτάδα στο άγχος γίνεται σχολαστική;

Γνωρίσματα της Μονάδας υπό πίεση πράγματι εμφανίζονται, αλλά η διατύπωση «γίνεται» κάνει κακό. Ο τύπος δεν αλλάζει. Απλώς οι εκδοχές τελείωσαν, δεν υπάρχει πού να φύγει, και η ενέργεια που πήγαινε προς τα έξω γύρισε στην αξιολόγηση του περίγυρου. Για τους κοντινούς της είναι η πιο δύσκολη κατάστασή της: έρχεται σε αντίθεση με όλα εκείνα για τα οποία την αγαπούν.