Enneagram sp4: arkası sağlam olmayanın sebatı

sp4’ün evinde mağazadan alınmış dantel yok. Perdelerin, masa örtülerinin kenarındaki oyaları akşamları kendisi işledi; iğne oyası kursuna iki kış gitti. Oyanın bir köşesinde ilmek kaymış; misafir fark etmez, sp4 perdeyi her çektiğinde o köşeye bakar.

Annesi yıllardır bütün ailenin kışlığını hazırlar: salça, tarhana, turşu, erişte. Bir eylül akşamı dizlerini gösterip bunun son yıl olduğunu söyler. Kilerde daha iki kışa yetecek kavanoz var, yine de sp4 o hafta büyük tencereleri alır ve cumartesi annesinin yanında salça kaynatmayı öğrenir. Salçanın kıvamını annesinin gözüne bakarak öğrenir.

Kasım, maaşa daha on gün var ve doğalgaz faturası kapıda. Ustaya pencere izolasyonu yaptırmak yerine sp4 hırdavatçıdan sünger bant ve cam naylonu alır, bütün pencereleri bir hafta sonunda kendi kaplar. Naylon bir köşede buruşuk kalır, bant bir yerden kalkar, ama rüzgârın hangi pencereden sızdığını artık ezbere bilir.

Mimarlık ofisinde arkadaşlarının çoğu istediği an istifa edip kendi atölyesini deneyebilir, çünkü arkalarında kirayı ödeyecek bir aile var. sp4’ün bir ay maaşsız kalmaya bile gücü yok. Meral istifa ettiğinde ilk kiraları annesi yatırdı; sp4 istifa etse iki ay sonra memlekete döner. sp4’ün kıskançlığı bu farkı kira aylarıyla sayar: arkadaşlarının arkasında yıllar, onun arkasında iki ay.

Arkası sağlam olanın iskelesi kendi kendine durur; sp4’ün iskelesi her sabah yeniden çakılmak ister. Kendi atölyesi için bir kenarda biriktirdiği para her kış kombi tamirine gider. Onun sebatı bu çekiç sesidir.

Ofis cuma akşamı meyhaneye giderken sp4 kalır ve yarışma maketini elle dördüncü kez keser. Çıkarken bir arkadaşı «senin yerinde olsam çoktan bırakırdım» der; sp4 gülümser ve maket bıçağının ucunu yeniler. Kıskançlık bu cümlede bir teselli arardı, ama önde duran kendini koruma teselliyle kira ödenmediğini bilir ve o kıskançlık bıçağın ucuna geçer. Masasındaki kesim altlığı binlerce bıçak iziyle kaplı. Altlığı değiştirmez, eskisini de atmaz.