Tatlong sentro ng enneagram: alin ang sa iyo

Sa loob ng isang pangkat, iisa ang damdamin pero tatlo ang paraan ng paghawak dito, at ayos ito ng modelo, hindi obserbasyon sa mga tao. Isang type ang naglalabas ng damdamin nang sobra. Isang type ang nagkukulang dito at pinipigilan ito. At ang type na nasa gitna ng pangkat ang nawawalan ng ugnay dito at namumuhay na parang wala iyon. Kina Riso at Hudson, sobra, kulang at nakaharang ang tawag sa tatlong ito. Hindi sa damdamin nagkakaiba ang tatlong type ng isang pangkat kundi sa ginagawa nila rito.

Pinakamalinaw ito sa pangkat ng katawan, at ito lang ang halimbawa sa buong pahina. Sa walo, lumalabas ang galit: sa boses, sa galaw, sa diin, at walang hiya sa paglabas nito. Sa isa, nakapigil ang galit: nagiging hinihingi sa sarili at inis sa lahat ng mali, habang hindi niya tinatawag na galit ang alinman doon. Sa siyam, itinatanggi ang galit: napakalayo ng ugnay niya rito kaya siya ang mukhang pinakakalmado sa siyam, at nauuna pang mapansin ng iba ang galit niya bago niya ito mapansin mismo.

Dito nagmumula ang pinakamalaking pagkalito: puwedeng magmukhang magkakaiba nang husto ang tatlong type ng isang pangkat, dahil magkasalungat ang ginagawa nila sa iisang damdamin. Ang madiin at ang tahimik, ang mahigpit at ang sumusunod ay nakatayo sa iisang sentro. Kaya hindi nahuhulaan ang sentro mula sa ugali o sa init ng ulo; hinahanap ito sa paksang nasa likod ng kilos: hangganan, larawan, o masasandalan. Ganoon din ang pagkakaayos ng pangkat ng puso at ng pangkat ng isip, iba lang ang itsura, at nasa kani-kanilang pahina ang paghimay.

Ang tinitingnan ay ang unang reaksiyon, hindi ang ugali. Nakapatong ang ugali sa ibabaw ng sentro at puwedeng magmukhang kahit ano. Mas simple ang unang segundo ng isang problemang hindi inaasahan: gumagalaw na ang katawan o naninigas na parang pader, umaakyat ang damdamin bago pa ang salita, o lumalayo ang isip at binibilang ang mga posibilidad. Kung alin ang nauuna, iyon ang sentro. Ingay lang dito ang bilis at ang pagiging palakaibigan.

Dalawang tanong tungkol sa nakaraang buwan, hindi sa pagkakakilala mo sa sarili. Una: kapag gumuho ang plano, ano ang nangyayari sa iyo sa unang segundo, kumikilos ka na ba, natatabunan ka ba ng damdamin, o umaatras ka at nagbibilang. Pangalawa: alin ang pinakamahirap mong tiisin, ang masagasaan ka, ang hindi ka makita kung sino ka talaga, o ang maiwan kang walang masandalan. Kung hindi magkatugma ang dalawang sagot, mas mabigat ang una: tungkol ito sa reaksiyon, hindi sa pinahahalagahan.

Dalawang pagkakamali. Ang type na nasa gitna ng pangkat ang pinakamalayo sa damdamin ng pangkat, dahil naputol ang ugnay niya rito, kaya siya rin ang pinakamalimit magkamali ng sentro: hinahanap ng kalmadong siyam ang sarili sa mga type ng isip, hinahanap ng anim na uhaw sa pagsang-ayon ang sarili sa mga type ng puso, at ipinapalit ng tatlo ang gawa sa damdamin. Kung gitna ng pangkat ang ipinakita ng resulta at parang hindi kanya ang paglalarawan sa sentro, katangian iyon ng gitna, hindi pagkakamali.